Maria Angela Gonzales Corner (MAG Corner)

  "Kamusta ka na?" "Niloloko mo ba ako?" pasinghal na tanong ni Ariel,20, sa boses na iyon. Si Trisha, girlfriend niya. Kahit na malambing ang pagkakatanong nito, pakiramdam niya'y niloloko siya nito. Biro mo tatanungin pa siya nito ng 'kamusta ka?' gayung nakikita naman nito ang kanyang kalagayan. "Ang sungit mo naman." Marahas na buntunghininga ang kanyang ginawa. "Nakikita mo na kasing nasa ospital ako, hindi ba? May benda pa ang mata ko, ibig sabihin, mabubulag ako." Kahit na pareho silang naaksidente ay hindi niya nagawang itanong kung okay ba ito. Obvious naman na naka-recover na ito kaya nasa tabi na niya. "May mata ka na, hindi ba? Inoperahan ka na." "Hindi pa rin ako nakasisiguro na makakakita ako," pasinghal niyang sabi rito. Nagagalit siya, hindi sa kanyang kausap kundi sa kanyang sarili. Siya naman kasi ang may kasalanan kung bakit siya nakakulong sa kuwarto na iyon. Ayaw kasi nito maniwala na wala siya...

  Malalim na buntunghininga ang kanyang pinawalan. Mula kasi ng mag-lockdown sanhi ng Covid-19 ay wala ng pumapasok na pera sa kanyang bank account. Paano ba naman kasi, walang gaanong nagbabayad sa kanya. Ang laging katwiran ng mga ito, hindi pa rin bumabalik sa normal ang lahat. Totoo naman iyon kaya hindi niya magawang pilitin ang mga ito lalo na't karamihan sa kanyang mga tenant ay nawalan ng trabaho. May mga pagkakataon pa na binibigyan niya ng ayuda ang mga ito. Kahit naman kasi wala siyang kita sa kanyang paupahan, mayroon pa rin naman siyang trabaho sa online bilang manunulat. Siya nga pala si Daniella, 45, nagmamay-ari ng limang pintong apartment. Ulila na siya at walang sariling pamilya kaya masasabi niyang nag-iisa na siya sa mundo. Gayunman, hindi niya masasabing malungkot siya dahil wala siyang taong kasama sa bahay. Mayroon din naman kasi siyang aso na nagbibigay sa kanya ng kaligayahan. Kung may mga nagsasabi na mabaho ang mag-alaga ng hayop, hindi niya alam dahil hi...

  Dahil sa sunud-sunod na suwerteng nakuha ni John,nagpasya na silang mag-asawa na umalis sa bahay na inuupahan nila. May sapat na pera na kasi sila para makapag-down ng bagong bahay. Subalit, ang suwerte nila ay di pa naubos dahil ang kaopisina niyang si Miguel ay ibinebenta na ang ancestral house ng mga ito sa Cavite dahil plano ng mangibang bansa for good. "Malaki nga talaga itong bahay," wika ng Misis niyang si Mabel kahit ilang beses na rin naman silang nakapunta roon at ngayon nga ay naglilipat na sila. "Talagang malaki. 300 sq meters din ito. Unang kita ko pa lang sa bahay na ito'y crush na crush ko na." Nakangiting sabi ni John. Sa pagkakatanda niya ay tatlong beses na rin siyang nakarating doon. "Magiging asawa mo rin itong bahay, Daddy?" Inosenteng tanong ng 4 na taong gulang niyang anak, karga niya ito at nilalaro ang kanyang kuwelyo. "Anak, hindi maganda ang sinasabi mo. Saan mo natutunan 'yan?" "Sa mga friends ko," ...

Tuwing umaga na nag dya-jogging ako, napapadaan ako sa isang lumang bahay sa aming subdivision na ayon sa kuwento ng marami ay ang kauna-unang bahay doon. Maraming kuwento-kuwento na may nagmumulto sa bahay na iyon kaya naman kahit natatanaw pa lang niya ito ay nangingilabot na siya. Kahit pa sabihing hindi siya nakasisiguro kung may katotohanan nga ba iyon. Apat taon pa lang naman ang nakararaan nang mabili ko ang loteng kinatitirikan ng aming bahay sa Laguna. Nagawa ko iyong maipundar dahil nag-seaman ako. Ako nga palasi Edmar, 65, may asawa at tatlong anak. Ang mga anak ko ay puro nakapagtapos nang pag-aaral, may magagandang trabaho na at mayroon na ring pamilya kaya naman kami na lamang ni Agnes, ang pinakamamahal kong kabiyak ang magkasama sa aming tahanan. Kunsabagay, iyon naman ang aming sinumpaan, sa hirap at ginhawa kami ay magsasama. "Ang layo naman po ng iniisip ninyo," wika ng isang tinig sa tabi ko. Buong akala ko ay ako lang ang nagdya-jogging ng mga oras na iyo...

Isang matandang babae ang nagsabi sa kanya na yayaman daw siya sa kanyang pagguhit basta huwag na huwag siyang hihinto kapag may nag-request sa kanya. Umiling siya sa halip na paniwalaan ito. Naisip niyang baka sinabi lang nito ang mga salitang iyon dahil tumatanaw ito ng utang na loob sa kanya kaya naisip purihin ang kanyang ginagawa. Nag-sketch kasi siya nang matanaw niya itong nahihirapan tumawid sa kanilang kalsada kaya napilitan siya itong tulungan, ngunit, dahil sa sinabi nito, ang gusto niyang pagsisihan ang paggawa niya rito ng kabutihan. Para kasing gusto siya nitong paasahin sa isang bagay na imposibleng mangyari. Oo nga't nagtapos siya ng Fine Arts sa UP pero hindi naman siya sikat sa larangan ng pagguhit at pagpinta para pagkatiwalaan agad. Kung mayroong magpapaguhit at magpapapinta sa kanya, siguradong kakarampot lang ang ibibigay sa kanya. Gayunman, ang maliit na kita ay pwedeng lumaki nang kumaki kung matutupad ang sinabi ng matanda na magkakasunud-sunod ang kanyang ...

"Ang ganda naman nito," hindi napigilang sabihin ni Mae nang mapadako ang tingin niya sa aparador habang tumitingin siya sa furniture shop na iyon. Namimili siya ng gamit na ilalagay niya sa kanyang condo. Modern dapat ang tema ng mga kagamitan niya kaya lang, parang namamagneto siya sa aparador na iyon. Napakaganda naman kasi. Sa tingin niya ay gawa iyon mula sa puno ng mahogany kaya naman sosyal na sosyal ang dating. "Magkano ito, Miss?" Nang linungin niya ang may-ari ng shop ay nakita niyang natigilan ito nang nakita ang interes niya sa aparador na iyon. Kung ilang ulit nga itong napalunok at sa tingin niya ay ang putla-putla nito. Kumunot tuloy ang noo niya dahil sa sobrang pagtataka. "Miss?" Napapitlag naman ito. "Tinatanong kita." "L-libre lang 'yan." "Libre?" "K-kapag bumili ka ng worth 100k na gamit, libre na 'yang aparador." Sa winika nito ay napapalakpak siya. "One hundred twenty thousand ang n...

Nag-uumapaw sa puso ni Jowie ang galit kaya naman kahit kalilipat pa lang nila ng nanay niyang si Sokoro sa maliit na kuwartong iyon,hindi niya napigilan ang mapamura. Isang mukha na naman kasi ang pumasok sa kanyang isipan. Ang nakabubuwisit na mukha ng dati niyang landlord — si Marilyn. Inapi kasi silang mag-ina ng babaeng iyon kaya kahit na malayo na siya rito ay matindi pa rin ang galit na kanyang nararamdaman. Hindi sapat iyong tinext niya ito ng masasamang salita at nag-iwan siya ng mensahe sa kuwartong kanilang tinuluyan. Ang sabi niya rito, BATUGAN KA, MARILYN! Sa tingin naman kasi niya ay talagang akma rito ang katagang iyon. Biro mo ba naman, hindi ito nagtatrabaho at umaasa lang sa iabot niyang renta sa bahay. Kung minsan nga, mataas na ang sikat ng araw ay hindi pa rin ito lumalabas ng kuwarto pero pagdating ng gabi ay gising na gising ito. "Mas malaki iyong kuwarto natin dati." "Huwag ka na nga magreklamo diyan, Nay," buwisit niyang sabi sa matandang ba...

    Sabi ng mga tenant sa isang Condominium sa Ermita kapag sumasapit na ang ika-alas onse ng gabi. Siyempre, hindi naman niya iyon pinaniwalaan dahil ganoong oras siya umuuwi buhat sa kanyang pinagtatrabahuhang Call Center. Siya nga pala si Mayeth San Juan, 36, dalaga at nag-iisa na sa buhay, ulila na kasi siya at wala naman siyang kapatid. Kung mayroon man siyang mga kamag-anak, hindi niya kilala ang mga ito at wala naman siyang planong kilalanin. Basta ang sabi ng mga magulang niya noong nabubuhay pa, itinakwil ang mga ito ng mag-ibigan. Pipindutin na sana niya ang numerong 8 nang may biglang pumasok na lalaki sa elevator. Kaya, naman napaatras siya sa kanyang pagkakatayo dahil desidido itong agawin ang kanyang puwesto. Ibig sana niyang magalit sa ginawa nito pero wala namang kahihinatnang maganda ang galit kaya malalim na buntunghininga na lang ang kanyang ginawa. "8th floor please..." sabi niya. Ngunit, hindi ito tumugon. Kahit nakakaramdam siya ng iritasyon, di pa rin n...